27.5.17

Φυσιολογικός τοκετός..ναι ή φοβάμαι;


Σήμερα λοιπόν, το πρωί πήγα για τις καθιερωμένες εξετάσεις του μήνα, τις οποίες ανελλιπώς κάνω από τότε που έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο μωράκι μας. Κατά τη διάρκεια που βρισκόμουν, λοιπόν, στο δωμάτιο για τη λήψη αίματος, πιάσαμε με την αιμολήπτρια μία κουβέντα για τις καισαρικές και τους φυσιολογικούς τοκετούς. Εκείνη γέννησε με καισαρική τομή και εγώ γέννησα με φυσιολογικό τοκετό.
Η κουβέντα μας άρχισε με τα ποσοστά των καισαρικών στην Ελλάδα, που είναι τα υψηλότερα στην Ευρώπη (διαβάζω έρευνες για τα πάντα, και κυρίως ιατρικές, είμαι research junkie), και καταλήξαμε να συμφωνούμε και οι δύο πως ανεξαρτήτως διαδικασίας, η γέννα δεν παύει να είναι η πιο συγκλονιστική στιγμή στο ταξίδι της μητρότητας.
Με αυτά τα δύο ως δεδομένα, ήθελα σήμερα να γράψω για να παρακινήσω τα κορίτσια, τις γυναίκες, τις γλυκιές μανούλες να κυνηγούν και να επιδιώκουν το φυσιολογικό τοκετό. Είναι μία πανέμορφη διαδικασία, για την οποία το γυναικείο σώμα είναι προετοιμασμένο και κανείς μα κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει την ομορφιά της, αξίζει μόνο να το ζήσει μια μαμά για να το αξιολογήσει.
Ορμώμενη από τη δική μου εμπειρία, από την γέννα του μικρούλη μου, θα πω ότι η ημέρα της γέννησης του ήταν υπέροχη, πραγματικά μοναδική, από τη στιγμή που έσπασαν τα νερά στις 4 τα ξημερώματα και αφού είχα κοιμηθεί μόνο μισή ωρίτσα, μέχρι 12 ώρες μετά που είδα για πρώτη φορά αυτή την πρησμένη φατσούλα μετά από 9 μήνες! 
Ο φυσιολογικός τοκετός για μένα ήταν η μοναδική επιλογή, σε σημείο που χρειάστηκε να αλλάξω γιατρό για να έχω εγώ αυτή την επιλογή και κανείς άλλος. Διάλεξα λοιπόν, ένα γιατρό με υψηλότατο ποσοστό φυσιολογικών τοκετών (άνω του 70%) προκειμένου να εξασφαλίσω ότι τουλάχιστον, δεν θα υποστώ μία καισαρική τομή "από συνήθεια" ή γιατί "δεν έβγαινε το πρόγραμμα". Και μετά από την πρώτη μου εμπειρία όχι μόνο δεν φοβάμαι, αλλά ανυπομονώ για την επόμενη φορά.
Θέλω με τα παραπάνω να πω σε σένα, .....ναι εσένα που σε λίγο καιρό θα γεννήσεις και τρέμεις τις ωδίνες του τοκετού, τρέμεις τον πόνο και τις εξωθήσεις: μη φοβάσαι. Άσε το σώμα σου να κάνει αυτό που γνωρίζει καλά και θα απολαύσεις μία από τις ωραιότερες εμπειρίες της ζωής σου. Μην επιλέξεις την καισαρική τομή από μόνη σου, χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος, ή εντολή του γιατρού σου. Μην επιλέξεις την ημέρα της γέννας μόνη σου γιατί "βολεύει" και υποστείς τεχνητούς πόνους, χωρίς λόγο. Υπάρχουν πολλά κέντρα για την προγεννητική φροντίδα, που ενημερώνουν για τα πάντα γύρω από τον τοκετό και έτσι προετοιμάζουν την υποψήφια μανούλα και εξασφαλίζουν την ιδανική ψυχολογία που θα πρέπει να έχει για να απολαύσει αυτή τη μέρα στο έπακρο.
Αν πάλι έρθουν έτσι τα πράγματα και γεννήσεις με καισαρική τομή, ποτέ μην στεναχωρηθείς γιατί αυτό δε σου στερεί κάτι από τη χαρά της πρώτης αγκαλιάς με το μωράκι σου! 
Η χαρά της μοναδικής αυτής ημέρας είναι αξεπέραστη! Ούτως ή άλλως...

Mama Chrysi 




Πηγή φωτογραφίας: 
http://www.paidiatros.com/assets/image/imageoriginal/fisiki_genna_10_simvoules.jpg






2 σχόλια:

  1. Συμφωνώ!! Γέννησα κσι τα δύο παιδιά μου με φυσιολογικό τοκετό χωρίς επισκληρίδιο, όχι απαραίτητα από επιλογή, απλά όσο περνούσε η ώρα έβλεπα ότι αντέχω. Το δεύτερο παιδί μου ήταν τυλιγμένο στο λαιμό με τον λώρο, ζητούσα "απεγνωσμένα" καισαρική από το γιατρό και δεν μου έκανε.
    Απλά υπαρχουν και περιπτώσεις που απλά ΔΕΝ θέλουν να γεννήσουν με φυσιολογικό τοκετό και να σου πω την αλήθεια, τους βγάζω το καπέλο που παραδέχονται τους φόβους τους και μετά με μία μαχαιριά στην κοιλιά προσπαθούν να φέρουν βόλτα τις ανάγκες του βρέφους.
    Στην τελική τοκετός είναι και στις δύο περιπτώσεις και το αποτέλεσμα είναι αυτό που κρατά στην αγκαλιά της η καθεμιά μας!!
    Παραλλήρημα με έπιασε πάλι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχα! Και μένα παραλήρημα με έπιασε και έγραψα! Αλλά, ναι το αποτέλεσμα είναι ίδιο, και όπως και να έχει η μητρότητα είναι μεγαλείο με όποιο τρόπο και αν ξεκινήσει!

      Διαγραφή

Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλιά σας...