20.9.17

5+1 πράγματα που αγαπώ στο πατρικό μου

Πηγή

Η αγαπημένη μου φιλενάδα Έλενα από το Busy Mama's Corner, με προσκάλεσε να γράψω για τα πράγματα που αγαπώ στο πατρικό μου. Με μεγάλη χαρά λοιπόν, σπεύδω να ανταποκριθώ στην blogo-πρό(σ)κληση, με μία μικρή καθυστέρηση, όπως πάντα (είναι η νέα μου γοητεία αυτή πλέον) καθότι και δυσκίνητη εγκυούλα στον 9ο!!


Τί να πρωτοπώ για το πατρικό μου!
Το κύριο χαρακτηριστικό του ήταν πάντοτε η φασαρία!
Όπως έχω ξαναναφέρει μεγάλωσα σε πολύτεκνη οικογένεια, έχω τρία αδέρφια, αγόρια, όποτε μπορεί κανείς να καταλάβει τις συνθήκες που επικρατούσαν!

Αυτά όμως που σκέφτομαι με νοσταλγία ακόμη είναι τα εξής:
1) Η αίσθηση ανεξαρτησίας 
Το πατρικό μου σπίτι είναι μια διπλοκατοικία στον Υμηττό, την οποία έχτισαν οι γονείς μου όταν παντρεύτηκαν. Αποτελείται δηλαδή από ένα ισόγειο διαμέρισμα και ένα διαμέρισμα 1ου ορόφου. Τα μισά χρόνια της ζωής μου εκεί τα έζησα στο ισόγειο, όπου μεταφερόμασταν σταδιακά οι τρεις μεγαλύτεροι, με τη σειρά, καθώς μεγαλώναμε και χρειαζόμασταν το δικό μας χώρο. Στην εφηβεία μου λοιπόν, είχα την ιδιωτικότητά μου, με ένα μεγάλο ολοδικό μου δωμάτιο, όπου μέσα είχα εκτός από κρεβάτι και γραφείο, μίνι σαλονάκι, τηλεόραση, το πιάνο μου και μια μεγάλη βιβλιοθήκη. Αν γνωρίζετε γονείς με πολλά παιδιά θα ξέρετε ότι είναι πολύ πιο χαλαροί και λιγότερο αγχωμένοι από αυτούς με ένα ή δύο παιδιά. Έτσι μας είχαν εμπιστοσύνη μεγαλώνοντας να μένουμε σχεδόν μόνοι μας (δηλαδή σε διαφορετικό όροφο). Καταλαβαίνεις ότι για έναν έφηβο η ελευθερία του είναι ό,τι καλύτερο.
2) H ζέστη
Στο σπίτι μου είχε πάντοτε πάνω από 28C. Μέσα στο καταχείμωνο διάβαζα με το φανελάκι, κάτι που με έκανε να νιώθω ασφάλεια και θαλπωρή.
3) Οι γεμάτες αναμνήσεις ντουλάπες
Έχω πει πολλές φορές ότι λατρεύω τα παλιά πράγματα. Μερικές φορές λοιπόν, θυμάμαι κάτι, κάποιο αντικείμενο/ρούχο/βιβλίο/εγκυκλοπαίδεια που χρησιμοποιούσα μικρή και συχνά το αναζητώ στις ντουλάπες του πατρικού μου. Κατά τη διάρκεια του ψαξίματος βρίσκω άλλα πράγματα που με γεμίζουν αναμνήσεις! Πρόσφατα ξετρύπωσα την αλληλογραφία που είχα με μια φίλη μου από την Αυστραλία όταν ήμουν στα τέλη του δημοτικού και μία δωδεκάποντη γόβα που φορούσα στα 17!! Μέσα σε αυτές τις ντουλάπες βρίσκονται διάφοροι "θησαυροί" όπως η σχολική ποδιά του μεγάλου μου αδερφού, που την πρόλαβε για λίγο.
4) Ο κήπος
Λατρεύω που μπορώ ακόμη να βγω στον κήπο του πατρικού μου και να γεμίσω μια-δυο σακούλες λεμόνια για το σπίτι μου.
5) Κέντρο μάζωξης
Στο σπίτι μου, περισσότερο πριν χάσουμε τον μπαμπά μου και λίγο λιγότερο τώρα, δεν υπάρχει περίπτωση να μη συναντήσουμε κάποιον. Βέβαια μένει η μαμά με τον μικρό αδερφό ακόμη, αλλά κάθε που θα περάσουμε τυχαία, όλο και κάποιος από τα άλλα αδέρφια θα είναι, ή από τις νύφες και τα ανίψια, όλο και κάποιο νέο ή κουτσομπολιό θα μάθεις για το υπόλοιπο σόι, όλο και ταπεράκια θα πηγαινοέρχονται, ή σακούλες της λαϊκής, ή ταψιά φαγητό ή λογαριασμοί κινητών που δεν έχουν αλλάξει διεύθυνση. Είναι το κέντρο ανεφοδιασμού και ενημέρωσης για όλη την οικογένεια, έτσι το έχω στο μυαλό μου και μου αρέσει. 
+1) Η μυρωδιά της μαμάς
Νομίζω ότι το πατρικό μας σπίτι, για τον καθένα, έχει πάντα μία συγκεκριμένη μυρωδιά, ό,τι και αν έχει μαγειρευτεί μέσα, ό,τι απορρυπαντικό και αν έχει χρησιμοποιηθεί. Για μένα είναι η μυρωδιά της μαμάς, της θαλπωρής, της φροντίδας.

Όταν η Έλενα μου έκανε την πρόσκληση προβληματίστηκα. Δεν μου ερχόταν κάτι στο μυαλό. Σήμερα που έκατσα να γράψω όμως, και χωρίς κανένα πλάνο, μου βγήκαν πολύ γρήγορα και χωρίς σκέψη. Ήταν η πιο γρήγορη ανάρτησή μου και με τις λιγότερες διορθώσεις. Άσε που γέμισα χαρά και θετική ενέργεια. Και γι'αυτό σ'ευχαριστώ Έλενά μου!

Αυτά από μένα!
Τα φιλιά μου!
Mama Chrysi 









3 σχόλια:

  1. Το ωραίες αναμνήσεις!
    Λατρεύω τις σπιτικές μυρωδιές, τις μαζώξεις φίλων και συγγενών.
    Προσπαθώ να δημιουργώ όσο μπορώ ευχάριστη ατμόσφαιρα για τα παιδιά και τα εγγόνια μου, Να θυμούνται κι αυτά τη θαλπωρή της οικογένειας.
    😍😍😍😍😍😍😍

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι! Και πολύ καλά κάνεις! Οι όμορφες παιδικές αναμνήσεις μένουν ανεξίτηλες!

      Διαγραφή
  2. Και οι κακές επίσης Χρυσή μου κσι πιο βαθειά χαραγμένες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλιά σας...