27.6.19

Να θυμηθώ να μην αλλάξω.

via Pexels

Όσο πλησιάζει ο καιρός να ξεκινήσει ο μικρός μου το δημοτικό, τόσο τα διάφορα ερωτήματα χορεύουν στο κεφάλι μου. Όχι, δεν αγχώνομαι εάν θα τα καταφέρει στα μαθήματα, ούτε εάν θα είναι καλός μαθητής.
Φοβάμαι όμως ότι το εκπαιδευτικό σύστημα, δε θα τον αφήσει να αγαπήσει τη γνώση, όπως ακριβώς έγινε και με τη δική μου γενιά. Φοβάμαι την έλλειψη χαρισματικών δασκάλων που θα τον εμπνεύσουν να αναζητήσει τη γνώση και τη σοφία μέσα στα βιβλία.

"Πώς σου ήρθε τώρα και μας αλλάζεις τα φώτα πρωινιάτικα;", θα μου πεις.
Διάφορες συζητήσεις κατά καιρούς με γονείς με κάνουν να φαίνομαι γραφική. Φυσικά και θέλω το παιδί μου να τα πάει καλά στο σχολείο. Φυσικά και ίσως ανησυχήσω εάν δω κενά γνώσης σε κάποια σημεία. Φυσικά και θέλω να αριστεύσει σε κάτι που αγαπάει και τον ενδιαφέρει.
Όμως αναρωτιέμαι: 

Είμαι γραφική που δε με ενδιαφέρει η βαθμοθηρία και η σύγκριση με τα άλλα παιδιά;

Είμαι γραφική που πιστεύω ότι σημασία έχει η αγάπη για τη γνώση, όχι για την αριστεία; H αριστεία θα έρθει μέσα από την αγάπη για τη γνώση.

Είμαι γραφική που θέλω να μορφωθεί για να γνωρίσει τον κόσμο και τις εμπειρίες, που οι επιστήμες και οι τέχνες προσφέρουν και όχι για να γεμίσει έναν τοίχο πτυχία;

Είμαι γραφική που θέλω το παιδί μου να αθλείται συστηματικά, όχι για το μετάλλιο, αλλά γιατί θέλω να αγαπήσει τον αθλητισμό και μέσα από αυτόν να ζήσει εμπειρίες που αλλού δε θα γνωρίσει;

Είμαι γραφική που από μικρό τον έχω φέρει σε επαφή με μια ξένη γλώσσα που φαίνεται να αγαπάει, όχι για "να πάρει το πτυχίο νωρίς και να ξεμπερδεύει", αλλά γιατί αυτό θα του ανοίξει ορίζοντες προς τους ξένους πολιτισμούς και θα τον βοηθήσει να ενστερνιστεί τον πολιτισμό της γλώσσας; (γι'αυτό το θέμα έχω μιλήσει και εδώ)


Γιατί να πρέπει εγώ να γίνω ένα με το σύστημα και την πεπατημένη; Γιατί θα πρέπει να αποδεχτώ ότι το παιδί μου πιθανότατα δε θα μορφωθεί αλλά θα εκπαιδευτεί; Γιατί θα πρέπει να υποστηρίξω ένα σύστημα βαθμοθηρείας και όχι ένα σύστημα που προωθεί την αγάπη για τη γνώση και το διάβασμα; Γιατί θα πρέπει να τον σπρώξω να κυνηγάει τα πτυχία και τις περγαμηνές;
Δεν αρκεί να αγαπήσει τη γνώση; Δεν θα τον φέρει αυτό σταδιακά σε μία θέση να μπορεί να επιλέξει να ασχοληθεί με αυτό που αγαπάει; Δεν θα τον βοηθήσει αυτό να πετύχει τους στόχους του;  Δε θα τον βοηθήσει αυτό να γίνει πιο ευτυχισμένος ενήλικας;

Όλα αυτά αναρωτιέμαι μια ανάσα πριν το ξεκίνημα της σχολικής ζωής του μικρού μου και λέω συνέχεια στον εαυτό μου:
"Να θυμηθείς να μην αλλάξεις!"

Να θυμηθώ να μην αλλάξω όταν το παιδί μου δε θα μπορεί να μάθει παπαγαλία την προπαίδεια και να  φροντίσω να τον βοηθήσω με κάποιο δημιουργικό τρόπο να κατανοήσει τη λογική της. 

Να θυμηθώ να μην αλλάξω όταν θα έρθει στεναχωρημένος και μου πει ότι δεν πήγε καλά σε κάποιο τεστ και να τον παρηγορήσω λέγοντάς του ότι σημασία δεν έχει το τεστ, αλλά τί έμαθε και τί αγάπησε από όσα διάβασε στο συγκεκριμένο μάθημα.

Να θυμηθώ να μην αλλάξω όταν θα συγκρίνει τον εαυτό του με τον καλύτερο μαθητή της τάξης και να του πώ να μην τον αγγίζουν οι αριθμοί που έχει ο καθένας επάνω στην καρτέλα του και ότι σημασία έχει ο άνθρωπος.

Να θυμηθώ να μην αλλάξω όταν θα μου ζητήσει να ξεκλέψει λίγη ώρα από το διάβασμα για να ασχοληθεί με αυτό που αγαπά.

Να θυμηθώ να μην αλλάξω όταν θα μου πει ότι βαριέται να πάει σήμερα στο σχολείο και να του θυμίσω ότι κάθε ημέρα είναι ξεχωριστή και πόσα καινούρια πράγματα θα μάθει αυτή τη νέα ημέρα, πόσες νέες εμπειρίες θα βιώσει.

Εν ολίγοις να θυμηθώ να μην αλλάξω και να του τονίζω όλα όσα θα κερδίσει μέσα από αυτό το 12ετές ταξίδι στη γνώση και να αναζητά κάθε μέρα κάτι νέο που θα αγαπήσει. Και ό,τι δεν αγαπήσει, μπορεί απλά να το ακούσει και να το κρατήσει σε κάποια γωνίτσα του μυαλού του ή της καρδιάς του.



Μπορείς να ακολουθείς τη σελίδα Bliss Seeking Mom στα


Αυτά από εμένα 
Χρυσή 






6 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία τα έγραψες Χρυσή μου. Παρόλο που η μικρή μου έχει ακόμη μέλλον για να πάει Δημοτικό, με προβληματίζουν από τώρα όσα λες. Όχι όμως το να θυμηθώ να μην αλλάξω αλλά ότι το ελλειπεστατο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και η προσαρμοσμενη και με παρωπιδες κοινή γνώμη,δε θα με αφήσει να λειτουργήσω όπως θέλω. Υπερβολική; Αγωνιστικοι χαιρετισμοί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσο μα πόσο σύμφωνη με βρίσκεις! κάθε σου πρόταση είναι ακριβώς αυτό που έχω στο νου μου..να αγαπήσει τη γνώση, τον αθλητισμό, τις τέχνες, να γίνει ευτυχισμένος/η ενήλικας..
    για να παρηγοριέμαι σκέφτομαι πως παίζει και η οικογένεια ρόλο, και η προσωπικότητα του κάθε παιδιού.. γιατί και γω σ'αυτό το ..ωραίο σύστημα μεγάλωσα αλλά εξελίχθηκα διαφορετικά.. (τουλάχιστο σε κάποιους τομείς..)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ σε όλα τα "να θυμηθώ..."! Επίσης... σκέψη που δεν τόλμησα φέτος να κάνω... είναι η εξής: μια μέρα που θα αξίζει για βόλτα, που θα έχουμε λίγο μεγαλύτερη ανάγκη να περάσουμε χρόνο μαζί... (είτε είναι Χειμερινή, είτε Φθινοπωρινή , είτε Ανοιξιάτικη μέρα) να κοιτάξουμε μαζί τον Ουρανό και να πούμε...Στροφή 180 μοιρών! ΣΗΜΕΡΑ είναι μέρα για ΒΟΛΤΑ...! Σήμερα διαλέγουμε ΑΥΤΟ! (να μην πάμε σχολείο κ δουλειά... αλλά να βγούμε να χαρούμε τη φύση οι 2 μας)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Υπέροχο κείμενο, Χρυσή μου!
    Πιστεύω ότι αν εμείς οι γονείς "θυμηθούμε να μην ξεχάσουμε", τα παιδιά μας θα αγαπήσουν τη γνώση κι αν την αγαπήσουν από εμάς, η μισή "δουλειά", θα χει γίνει!❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συμφωνώ, αλλά επίσης σημαντικό θέμα είναι η "νέα" ορθογραφία. Αυτό με προβληματίζει πιο πολύ από την επίδοση της κόρης μου, γιατί δεν μπορεί ο καθένας "αρμόδιος" να διαστρεβλώνει την ελληνική γλώσσα και εγώ, ως γονιός, χωρίς να συμφωνώ, να πρέπει να ακολουθήσω. Μέχρι που σκέπτομαι στο σπίτι να της δείχνω τη σωστή και στο σχολείο να γράφει "παπαγαλία" τη νέα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ ωραίο κείμενο Χρυσή μου.
    Εγώ βέβαια είμαι γιαγιά, αλλά βλέπω δυστυχώς μεγάλες τρύπες στο εκπαιδευτικό σύστημα κι ανησυχώ για τις εγγονές μου.
    Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλιά σας...